sábado, 1 de mayo de 2010

El miedo a la muerte, a la soledad.

Júlia ha descubierto que no viviremos para siempre y esa idea le ronda por la cabeza últimamente, aunque no acabe de comprender su magnitud. Nos pregunta donde vamos al morir, y nosotros le contestamos que no lo sabemos, pero que seguro que nos seguiremos queriendo igual y que esperamos que eso ocurra cuando ella ya sea muy mayor. Intentamos medir las respuestas a la madurez de sus preguntas, pero lo cierto es que la muerte es un tema difícil de explicar, pues no deja de ser algo misterioso, de lo que no tenemos todas las respuestas.
A partir de estas conversaciones y de algunos abrazos envueltos en llantina por la angustia que produce pensar en estas cosas, Júlia nos dice casi a diario lo siguiente:
-Quan estic a l'escola, jo t'estimo molt. (cuando estoy en el cole, te quiero mucho).
-Jo sempre t'estimaré. (Yo siempre te querré).

Y se encarga de recordarnos que no la hemos de dejar sola.

-Quan marxes a treballar, jo vull que tornis. (Cuando te vas al trabajo, quiero que vuelvas).

La idea de la muerte la ha ayudado a mostrar sus sentimientos. Y eso es una gran lección para nosotros. La vida es vida mientras la tengamos, así que disfrutemos de ella. Ya podéis imaginar como de empalagosos andamos por casa últimamente.

4 comentarios:

  1. Menuda clase os acaba de dar Júlia...
    Petons.

    ResponderEliminar
  2. Pues sí, Rubén. Pero no ha sido la primera ni va a ser la última. Un beso, me encanta verte por aquí.

    ResponderEliminar
  3. Ay Annabel, se m'han mullat els ulls...quan arribi jo a tenir aquestes converses...quina angoixa haver-li de transmetre que un dia marxaré per sempre del seu costat...

    Carme

    ResponderEliminar
  4. Carme, doncs sí... és que la mort és un tabú a la nostra societat i ens resulta angoixant parlar d'ella, veritat? Suposo que si hi fem bé amb els nostres fills, ells podran arribar a viure la mort amb més naturalitat que la nostra generació (la qual cosa no significa estalviar patiment, sinó reconduir-lo i gestionar-lo...).

    ResponderEliminar